Dag 12: vrije dag Polignano a Mare

19 mei 2026: vrije dag Polignano a Mare.

Met recht een vrije dag, om half negen komen we pas uit bed. Even aan de overkant broodjes halen en dan lekker op ons terrasje ontbijten. Vandaag gaat alles piano piano! We besluiten om naar de abdij van San Vito te lopen, een kleine 4 km langs de kust. In San Vito besluiten we om een boottocht naar de grotten te maken. Je vaart met een speedboot naar de grotten van Polignano a Mare en je hebt een prachtig uitzicht op de stad. We bezoeken een aantal grotten, zoals de fossielen grot, waar ook nog fossielen te zien zijn. Sommige grotten gaan onder de stad verder en komen ergens uit, zoals eentje die onder de kerk uitkomt. Verder ligt er een eilandje Scoglio dell’Eremita waar vroeger tijdens de pest een ziekenhuis op stond voor mensen die deze ziekte hadden. Op de boot zit een gemixt gezelschap, een stel uit Noorwegen, een Italiaanse man met zijn Braziliaanse vrouw en een Brabants stel. Het klikt wonderbaarlijk goed tussen iedereen en wanneer we in een baai even aanmeren voor een drankje, gaat het al snel over voetbal. De Noorse vrouw begint, tja Italië zat in de poule met Noorwegen, en de Italiaanse gids zegt met een lach, if you talk about football, then we must go back, the tour is over. Iedereen lacht, maar je voelt hoeveel pijn dit doet in een voetballand als Italië. De terugreis gaat tegen de golfslag in dus niet iedereen houdt het droog. Het Brabants stel heeft een tuk tuk geregeld en wij kunnen fijn met hun mee naar Polignano a Mare. Best grappig zo’n karretje, muziek aan en rijden maar. We wensen onze Brabanders nog een fijne vakantie verder en gaan even een broodje eten, bij een chagrijnige vent in een broodjeszaak. Daarna lopen we terug naar ons appartement, even lekker douchen en relaxen. Het is niet voor niets een rustdag. Even naar de tijdrit in de Giro kijken en tegen 6 uur lopen we het centrum in om te eten. We eten bij Baguetteria da Gianpié, hebben zin in lasagna en dat krijg je niet overal. De eigenaar, met een t-shirt waarop STAFF staat loopt als een kip zonder kop over het terras, verteld bij elk tafeltje wat de specialiteit van de dag is, maar iedereen kiest iets anders. Je ziet hem gewoon gepiekeerd raken, hij haalt de bestelde drank en pleurt het bestek gewoon op tafel. Iedereen op het terras kijkt mekaar aan, zo van: wat is dit hier. Maar iedereen kan er ook om lachen. Het eten is heel goed, en het kost niets. Waar eet je lasagna uit de oven voor € 10,-. Na het eten nog snel naar de kust voor de zonsondergang en dan terug naar het appartement. Het koelt hier echt veel af. We gaan ons klaarmaken voor onze laatste trip morgen. Terug naar Bari-Palese, dat is vlak bij het vliegveld. Het einde van de vakantie nadert. Welterusten en tot morgen.