Dag 10: Lecce naar Ostuni
17 mei 2026: Lecce naar Ostuni 79 km.
Gisteren zijn we tijdens het songfestival in slaap gevallen, zo moe zijn we. De tv stond nog aan tijdens een nachtelijk toiletbezoek. Nog een stevige etappe en dan hebben we nog maar 2 adressen voor 4 dagen. Alles is ingepakt, maar om 08:00 uur is het nog stil, diegene die het ontbijt verzorgd is er nog niet. Een kwartiertje later zitten we dan toch aan de koffie, Antonio is een beetje laat. Zijn Engels is niet zo goed, dus met handen en voeten (tegenwoordig is dit Google Translate) kunnen we toch een aardig gesprek voeren over alle daagse dingen. We fietsen via de bovenkant Lecce uit. Er staat een stevige wind, 4 Bft, recht van voren. We ploeteren en ploeteren tegen de wind in, meer dan 13 km per uur halen we niet. In Cellino San Marco stoppen we voor koffie, er is een communie in het dorp. Eén drukte van jewelste. De koffie wordt zo mooi opgediend dat ik dit toch even wil benoemen. Dan door want het is al 11:45 uur en we moeten nog 50 km. Wat zijn de wegen hier slecht, je ziet door de gaten het wegdek niet meer. De lokale bevolking zie je geregeld grote stenen in de diepe gaten leggen, om het leed te verzachten. In Mesagne gaan we lunchen, even van de fiets, we hebben energie nodig. Het wordt een pinsa broodje, het waait zo hard, dat het beleg bij Anita gewoon van het broodje afwaait. Het laatste stuk voelt erg zwaar, 10 km voor het einde houden we toch noch een stop. Even aan de kant van de weg, yoghurtje en koffie. Dan op voor het laatste stuk, dat ook nog eens flink omhoog gaat. Ostuni ligt op een heuvel. Om 17:30 zijn we dan eindelijk in ons appartement aangekomen. Snel douchen en een wasje aanzetten en dan de stad in, we hebben maar weinig tijd om deze mooie stad te verkennen. Het is inmiddels flink afgekoeld. De locals lopen hier nog in een winterjas. Ook hier zijn weer van de hele leuke kleine steegjes waar winkels en restaurants verstopt liggen. Honger hebben we niet echt, en om eerlijk te zijn, zijn we de pizza en pasta ook wel een beetje zat. Dus gaan we een wijntje doen en pakken we een lekker plankje met lokale lekkernijen op het plein. Half negen lopen we terug, het is nog maar 15 graden en met deze wind is het koud. Lekker nog even in alweer een te gek appartement relaxen. Vandaag moeten we via een heel smal trapje naar boven waar het bed staat. Morgen is weer een nieuwe week. A domani!
