Dag 7: Gallipoli naar Santa Maria di Leuca.

14 mei 2026: Gallipoli naar Santa Maria di Leuca 50 km.

Uitgeslapen worden we om 07:00 uur wakker. We gooien de deuren open en het zonnetje schijnt weer. Nog even snoezelen op bed. Het ontbijt is op de 3e verdieping, hier is zelfs een groot dakterras en men kan binnen of buiten ontbijten. Je hebt een prachtig overzicht over de stad. Dat is even een easy begin van de dag. Wanneer we met de fietsen en tassen weer naar beneden gaan, spreekt een Amerikaans koppel ons aan en we raken aan de praat. Zij willen weten waar we overal naar toe fietsen. Ze komen uit Seattle en vertellen dat ze net terug zijn van een vakantie op de Cook eilanden en dat ze op het vliegveld een aanbieding zien, om voor $ 400,00 per persoon een rondreis Europa te kunnen maken en dat ze dit direct geboekt hebben. Ik geef nog aan dat we in Nederland de klimaatverandering al voelen, maar daar doen zij niet aan. Wij geven aan dat we verder willen, Amerikanen zijn zo vol van zichzelf, dan sta je over een uur hier nog. Bij vertrek krijg ik nog een standje omdat we de fietsen in de lift hebben meegenomen. Dat mocht niet. Scusi, zeg ik, tja wat moet ik anders, maar de fietsen hebben nu wel veilig gestaan. Heel langzaam fietsen we Gallipoli uit en net buiten de stad is het fietspad afgesloten met een hekwerk. We zien iemand zijn fiets over een hekje tillen en gewoon verder gaan, dat kunnen wij ook. Helaas, over 500 meter is het ook dicht en we moeten 200 meter over het strand ploeteren. Dat valt niet mee met een volgepakte fiets. De route gaat eerst een stuk landinwaarts en komen langs Castelforte, een groot kasteel boven op een heuvel. In Racale stoppen we even om een koffietje te doen. Even later passeren we een bakkerij en we draaien ons om om hier brood te kopen. Ze hebben hier echt heerlijke foccocia met vlees en kaas belegd, die nemen we voor de lunchpauze, die we in Porto Vado op het strand houden. Even lekker een uurtje relaxen, het is dan nog maar 10 km. Om 14:30 rijden we Santa Maria di Leuca in, het lijkt wel het einde van de wereld. Je kan ook niet meer verder, of je moet zwemmen. Een drankje aan het strand en dan op zoek naar onze overnachtingsplek. Weer een mooi plekje gevonden, wel iets bergop. Nadat we onze spullen op de kamers hebben gezet, eerst even boodschapjes doen. Moet even naar de farmacie, heb veel last van een zonneallergie. Armen zitten veel rode blaasjes en dat jeukt. Na de douche het dorp in. Een restaurant zoeken is wel een uitdaging, alleen maar vis en Marcel eet geen frutti di mare. Toch een leuk tentje gevonden, waar ze ook pasta zonder vis serveren. We raken aan de praat met een stel naast ons die uit Zwitserland komen. Zij zijn met de trein naar Lecce gegaan en fietsen helemaal terug naar Zwitserland. Leuk, het klikt gelijk, zoals bij bloodbrothers. We hebben tot 21:30 lopen kletsen over van alles en nog wat. Nu weten jullie waarom het verhaaltje van vandaag later is🤭. Dat is het voor vandaag, het is laat en Marsje is moe. Welterusten en tot morgen.